Od 19 do 22 VIII polska dywizja broniła się przed silnymi atakami Niemców i walczyła w rozproszeniu na dwóch okrążonych pozycjach. Broniła Mont Ormel i Chambois. Niemcy podjęli próbę przerwania okrążenia. Doprowadziło to do okrążenia pozycji 1. Dywizji. 20 i 21 VIII nastąpił moment kryzysowy bitwy. Silny atak niemiecki został przez Polaków po zażartych walkach odparty. Polska dywizja uzyskała w końcu wsparcie Kanadyjczyków, co doprowadziło do zamknięcia kotła pod Falaise i zakończenia zmagań na tym odcinku frontu. Polska 1. Dywizja Pancerna miała w walkach w Normandii 325 zabitych, 1002 rannych oraz 114 zaginionych. Stanowiło to 10% stanu ogólnego dywizji, a 20% stanu oddziałów bojowych. Do polskiej niewoli dostało się ok. 5000 żołnierzy niemieckich.